Mały drobny, podmuchowi wiatru się nie oprze a jednak wzleci, a jednak zaistnieje na świecie tym chodź przez chwile smak życiowej chwały poczuje. Żyje tak krótko, tak szybko a tyle piękna da nam gdy ktoś spostrzeże go. Tak on żyje Czarny Motyl Nocy Srebrzystej delikatnie bo nie chce mocy, bo wierzy w ducha swego, w czarna barwę skrzydła swego i wyobraźni toń. Ujrzyj świat jego oczami, wzleć wysoko gdzie księżycowy blask rozświetli skrzydła twe, poczuj się wolny i swobodny chodź ten jeden raz ..
Nic nie ogranicza Cię ...
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz